روغن گل اسطوخودوس نامی است برای فرمول ملی و فارماکوپه بریتانیامانند تمام روغن‌های اساسی، این روغن خالص نیست. مرکباین ترکیبی پیچیده از مواد طبیعی است مواد شیمیایی گیاهی، از جمله لینالول و لینالیل استات.

روغن اسطوخودوس کشمیر به دلیل تولید از اسطوخودوس در دامنه‌های هیمالیا مشهور است. از سال ۲۰۱۱، بزرگترین تولیدکننده روغن اسطوخودوس در جهان، ... بلغارستان.

کاربردهای درمانی

روغن اسطوخودوس که مدت‌هاست در تولید عطر مورد استفاده قرار می‌گیرد، می‌تواند در رایحه‌درمانی نیز مورد استفاده قرار گیرد. این عطر دارای اثر آرام‌بخشی است که می‌تواند به آرامش و کاهش اضطراب و استرس کمک کند.^.آرامش کپسول‌های حاوی روغن اسطوخودوس با مقدار زیادی لینالول و لینالیل استات، که به آنها ... گفته می‌شود سیلکسان توسط سازنده، به عنوان یک داروی ضد اضطراب در آلمان تأیید شده است. این تأیید بر اساس یافته‌ای است که نشان می‌دهد کپسول‌ها از نظر اثر با لورازپام با دوز پایین قابل مقایسه هستند.

کاربرد در طب جایگزین

به گفته طرفداران طب جایگزین، روغن اسطوخودوس می‌تواند به عنوان یک ضدعفونی‌کننده و مسکن درد برای سوختگی‌های جزئی و گزش و نیش حشرات استفاده شود.

همچنین گفته می‌شود که این روغن برای درمان انواع بیماری‌های رایج مانند آفتاب‌سوختگی و آفتاب‌زدگی مفید است. همچنین می‌توان از آن در مخلوط‌های روغن ماساژ استفاده کرد که ممکن است در تسکین درد مفاصل و عضلات مؤثر باشد، یا در مخلوط‌های مالش قفسه سینه برای تسکین اسپاسم آسم و برونشیت. همچنین گفته می‌شود که در صورت استفاده در مخلوط شستشوی مو یا روی یک شانه ظریف برای از بین بردن تخم‌ها، شپش سر را درمان می‌کند. یک مطالعه نشان می‌دهد که به جای پوویدون-ید، از روغن اسانس اسطوخودوس برای مراقبت از زخم اپیزیوتومی استفاده شود.

در شرایط آزمایشگاهی (in vitro)، روغن اسطوخودوس سیتوتوکسیک و همچنین حساس کننده به نور است. یک مطالعه نشان داد که روغن اسطوخودوس برای سلول‌های پوست انسان سیتوتوکسیک است. در شرایط آزمایشگاهی (in vitro) (سلول‌های اندوتلیال و فیبروبلاست‌ها) در غلظت 0.25٪. لینالول، یکی از اجزای روغن اسطوخودوس، فعالیت کل روغن را منعکس کرد و نشان داد که لینالول ممکن است جزء فعال روغن اسطوخودوس باشد. نتیجه مطالعه دیگری نشان داد که عصاره‌های آبی شاخص میتوزی را کاهش می‌دهند، اما باعث ایجاد ناهنجاری‌های کروموزومی و ناهنجاری‌های میتوزی در مقایسه با گروه کنترل، به طور قابل توجهی می‌شوند. عصاره‌های آبی باعث ایجاد شکستگی، چسبندگی، انحراف قطب و ریزهستک‌ها شدند. علاوه بر این، این اثرات مربوط به غلظت عصاره بودند.

با این حال، طبق یک مطالعه در سال ۲۰۰۵ «اگرچه اخیراً گزارش شده است که روغن اسطوخودوس و ماده اصلی تشکیل دهنده آن، لینالیل استات، برای سلول‌های پوست انسان در شرایط آزمایشگاهی سمی هستند، اما به نظر می‌رسد که درماتیت تماسی ناشی از روغن اسطوخودوس تنها در موارد بسیار کمی رخ می‌دهد. ارتباط این سمیت آزمایشگاهی با کاربرد پوستی روغن‌های اسطوخودوس هنوز مشخص نیست.»

از نظر سمیت نوری، یک گزارش تحقیقاتی در سال ۲۰۰۷ از محققان اروپایی بیان کرد که «روغن اسطوخودوس و روغن چوب صندل باعث فتوهمولیز در سیستم آزمایش ما نشدند. با این حال، چند گزارش در مورد واکنش‌های حساسیت به نور ناشی از این مواد منتشر شده است، به عنوان مثال یک بیمار با واکنش نوری مداوم و آزمایش مثبت فتوپچ به روغن چوب صندل.»